Bitkili ve evcil hayvanlı bir ev: hangi bitkiler güvenli
· 4 dk okuma

Bitkiler ve evcil hayvanlar aynı evde yaşayabilir. Popüler salon bitkilerinin çoğu ASPCA listesinde kediler ve köpekler için zehirsiz olarak geçer, olmayanları ise ulaşamayacakları yere koyabilirsiniz. Bu yazıda hangi bitkilerin güvenli olduğunu, diğerlerini nereye koyacağınızı, yaprak kemiren bir kediye ne yapacağınızı ve evcil hayvanınız bir şey yediğinde ne yapacağınızı anlatıyoruz.
Aralık ayında özellikle önemlidir, çünkü evlere yeni bitkiler (atatürk çiçeği, amarilis, Noel kaktüsü) ve yeni evcil hayvanlar gelir.
Kediler ve köpekler için güvenli bitkiler
ASPCA bunları kediler ve köpekler için zehirsiz olarak listeler:
- Kurdele çiçeği (Chlorophytum): hızlı, bağışlayıcı ve asma saksıda çok güzel. Kediler yapraklarını çok sever; çok yerlerse midesi biraz bozulabilir ama zehirli değildir.
- Salon palmiyesi: orta ve düşük ışığa dayanan yumuşak, tüy gibi bir görünüm.
- Boston eğreltisi: gür ve yeşil, ama nem ister ve kuru kalorifer havasını sevmez.
- Kalatya: geceleri kapanan desenli yapraklar; düzenli nem ister, doğrudan güneş istemez.
- Peperomya ve pilea: küçük, kolay ve raf için güzel.
- Hoya: mumsu yapraklar ve kokulu çiçekler; kendi hâline bırakılmaya dayanır.
- Kalp sarkıt (Ceropegia woodii): yüksek bir rafa uygun sarkan bir bitki.
- Para ağacı (Pachira): örgülü gövde ve parlak yapraklar.
- Kelebek orkide: aylarca çiçek açar ve evcil hayvanlar için güvenli olan az sayıdaki çiçekli bitkiden biridir.
- Noel kaktüsü: kışın çiçek açan, güvenli mevsim bitkisi.
“Zehirsiz”, bitkinin hayvanı zehirlemeyeceği anlamına gelir; yemesi iyi olduğu anlamına gelmez. Herhangi bir bitkiden çok yiyen bir kedi yine de kusabilir, bu yüzden hevesli bir kemirgeni gözden kaçırmayın.
Flora’nın evcil hayvanlar için güvenli bitkiler sayfası, güvenli olarak işaretlenmiş tüm bitki rehberlerini listeler ve her yeni rehberle büyür.
Evcil hayvanlardan uzak tutulması gereken bitkiler
ASPCA bunları zehirli olarak listeler ve birçok evde bulunurlar:
- Pothos, filodendron, deve tabanı, difenbahya, antoryum ve barış zambağı: özsu ağzı tahriş eder, salya akmasına ve kusmaya yol açar. Rahatsız edici ama nadiren hayati tehlikedir.
- Paşa kılıcı, zamya, jade bitkisi, aloe vera, sarmaşık ve ejder ağacı: çiğnemek salya akmasına ve mide rahatsızlığına neden olur.
- Siklamen: yumru en zehirli kısımdır ve büyük miktar kalbi etkileyebilir.
Zehirli her zaman tehlikeli demek değildir. Ne kadar ciddi olduğu bitkiye, miktara ve hayvanın boyuna bağlıdır. Ama emin değilseniz, bitkiyi ulaşamayacağı yere koyup kontrol etmek için bir nedendir.
Mevsim bitkileri
- Atatürk çiçeği: hafif zehirli. Sütlü özsu salya akmasına ve kusmaya neden olabilir, ama şöhretinden çok daha az tehlikelidir ve öldürücü değildir. Yine de ulaşamayacağı yere koyun.
- Amarilis: kediler ve köpekler için zehirli, soğanı en zehirli kısmıdır. Dikmeden önce soğanı da ulaşamayacakları yerde tutun.
- Zambaklar: bir buket, salon bitkisinden daha fazla dikkat ister. Gerçek zambaklar (*Lilium*) ve günlükler kediler için çok tehlikelidir: biraz polen ya da bir yudum vazo suyu bile böbrek yetmezliğine yol açabilir. Kediniz varsa eve getirmeyin, bir kedi herhangi bir kısmını yediyse hemen veterinere başvurun.
- Barış zambağı ve kala gerçek zambak değildir. Yine de zehirlidirler, ama böbrekleri bozmak yerine ağzı tahriş ederler.
- Noel kaktüsü: güvenli olan. Kediler ve köpekler için zehirsiz olarak listelenir.
Zehirli bitkileri nereye koymalı
- Ulaşamayacakları yere: yüksek bir raf, asma saksı ya da hayvanın zıplayamayacağı bir bitki standı. Kediler tırmanır, bu yüzden güvenmeden önce deneyin.
- Kapısı olan bir odaya, banyo ya da çalışma odası gibi, hayvanınız evin geri kalanında serbestçe dolaşıyorsa.
- Ağır bir tabana: devrilmeyecek kadar sağlam bir saksı ve kazılması zorlaşsın diye toprağın üstüne çakıl.
- Yere bir şey düşürmeyin: hayvanlar yere düşeni yer, bu yüzden dökülen yaprakları ve taç yapraklarını hemen toplayın.
Bitki kemiren bir kedi
Kediler lif ihtiyacından, sıkıntıdan ya da yapraklar hareket ettiği için bitki çiğner. İşe yarayanlar:
- Ona kendi bitkisini verin: diğer bitkilerin yanına bir saksı kedi çimi (buğday ya da yulaf) veya kedi nanesi koyun. Birçok kedi ona geçer.
- Oyun ve pencere kenarında bir yer ekleyin, çünkü sıkılan kedi bitkilerinizi bulur.
- Bitkileri daha az ilgi çekici yapın: toprağı taşlarla kaplayın, yaprakları, özellikle sarkanları, ulaşamayacağı yere alın.
- Uçucu yağlı spreylerden uzak durun: birçok uçucu yağ kediler için zararlıdır.
- Cezalandırmayın. Bitkiyi taşımak işe yarar; ürkmüş bir kedi yarın yine kemirir.
Evcil hayvan bitki yediyse
- Ağzındaki bitki kalıntılarını çıkarın ve hayvanı bitkiden uzaklaştırın.
- Hemen veterinerinizi ya da hayvan zehirlenme danışma hattını arayın, belirtileri beklemeyin. ABD’de bu ASPCA Animal Poison Control Center’dır; başka yerlerde veterinerinize yerel hizmeti sorun.
- Bitkinin adını bilin ya da bir fotoğrafını ve yaprağından bir parçayı yanınıza alın.
- Bir veteriner söylemedikçe hayvanı kusturmayın.
- Ne kadar ve ne zaman yediğini, belirtileri not edin: salya akması, kusma, halsizlik, patisiyle ağzını ovma.
Erken aramak, durumu zaten kötüleşmiş bir hayvanı tedavi etmekten çok daha kolaydır.
Kısaca
- Popüler bitkilerin çoğu kediler ve köpekler için güvenlidir: kurdele çiçeği, salon palmiyesi, Boston eğreltisi, kalatya, peperomya ve Noel kaktüsü.
- Zehirli bitkiler yüksek raflara, asma saksılara ya da hayvanın giremediği odalara konabilir.
- Atatürk çiçeği hafif zehirlidir, öldürücü değildir; amarilis zehirlidir; gerçek zambaklar kediler için tehlikelidir.
- Bitki kemiren bir kediye çoğu zaman kendi kedi çimi yardımcı olur.
- Evcil hayvan bitki yerse hemen veterineri arayın ve bitkinin adını bilin.
Flora, tanıdığı her bitki için kedi ve köpeklere zehirli olup olmadığını gösterir. Satın alacağınız ya da hediye aldığınız bir bitkinin fotoğrafını çekin, rafa konmadan önce cevabı görün.



