Tarczniki

Dorosłe tarczniki prawie się nie ruszają: siedzą pod twardą lub woskową tarczką i wysysają sok. Przez tę tarczkę same opryski często zawodzą; dorosłe osobniki trzeba usunąć ręcznie.

Jak je rozpoznać

• Owalne lub okrągłe guzki 1–5 mm, brązowe, beżowe lub szare, wzdłuż łodyg i pod nerwami liści. Wyglądają jak część rośliny, dopóki któregoś nie zeskrobiesz.
• Lepkie, błyszczące liście i podłoga pod rośliną (spadź), czasem z czarnym nalotem sadzaka.
• Żółknięcie i opadanie liści oraz spowolniony wzrost.

Częstymi gospodarzami są fikusy, palmy, cytrusy, storczyki i strelicje.

Jak je zwalczyć

1. Odizoluj roślinę.
2. Usuń dorosłe osobniki: zeskrob je paznokciem lub miękką szczoteczką do zębów albo przetrzyj łodygi i liście ściereczką zamoczoną w wodzie z mydłem.
3. Przetrzyj pozostałe wacikiem nasączonym alkoholem.
4. Opryskaj olejem parafinowym lub preparatem z neem, który dusi młode larwy i przeoczone osobniki, albo mydłem potasowym. Pokryj łodygi i spód liści. Rośliny opryskane olejem trzymaj z dala od bezpośredniego słońca i ciepła, aż wyschną, bo liście mogą się poparzyć.
5. Powtarzaj co 7–10 dni przez sześć–osiem tygodni, za każdym razem sprawdzając i zeskrobując. Jaja pod tarczkami wylęgają się tygodniami.

Wytnij mocno zaatakowane łodygi. Zmyj lepki nalot z liści, żeby mogły prowadzić fotosyntezę.

Jak im zapobiegać

Sprawdzaj łodygi i nerwy liści nowych roślin, zwłaszcza fikusów i palm, trzymaj nowe nabytki osobno przez kilka tygodni i regularnie przecieraj liście: wtedy wcześnie zauważysz pierwsze guzki.