Gnicie korzeni

Korzenie potrzebują powietrza, nie tylko wody. W podłożu, które nigdy nie wysycha, duszą się, obumierają, a gnicie się rozwija i rozprzestrzenia. Jeśli zauważysz to wcześnie, większość roślin da się uratować.

Jak to rozpoznać

Nad ziemią: liście żółkną lub więdną, choć podłoże jest mokre; czarne lub miękkie miejsca u podstawy łodygi; kwaśny, stęchły zapach z doniczki; ziemiórki wokół.

Pod ziemią: wysuń roślinę z doniczki. Zdrowe korzenie są jędrne i białe, kremowe lub jasnobrązowe. Zgniłe korzenie są brązowe lub czarne, miękkie i rozmiękłe, a zewnętrzna warstwa zsuwa się przy delikatnym pociągnięciu.

Jak uratować roślinę

1. Wyjmij roślinę z doniczki i delikatnie usuń stare podłoże. Opłucz korzenie w letniej wodzie, żeby je dobrze widzieć.
2. Czystymi, ostrymi nożyczkami odetnij każdy zgniły korzeń aż do jędrnej, zdrowej tkanki. Między cięciami przecieraj ostrza alkoholem.
3. Jeśli usunięto dużą część korzeni, usuń też część liści, żeby roślina miała mniej do zaopatrzenia.
4. Przesadź do świeżego, przepuszczalnego podłoża (do większości roślin dodaj perlit lub korę, do sukulentów użyj ziemi do kaktusów), w czystej doniczce z otworem odpływowym, nie większej, niż potrzebują pozostałe korzenie.
5. Podlej raz lekko, a potem poczekaj, aż wierzch podłoża wyschnie, zanim podlejesz znowu. Na czas regeneracji trzymaj ją w jasnym miejscu, ale bez bezpośredniego słońca.

Jeśli sama łodyga jest miękka i zgniła, roślina zwykle jest stracona: weź sadzonki ze zdrowych części i je ukorzeń.

Jak temu zapobiec

Podlewaj tylko wtedy, gdy podłoże wyschło na głębokość, którą lubi roślina, zawsze używaj doniczek z otworami odpływowymi, opróżniaj osłonki po podlaniu i nie powiększaj doniczki o więcej niż kilka centymetrów naraz. Najbardziej zagrożone są sukulenty, sansewierie i zamiokulkasy: magazynują wodę i chcą, by podłoże między podlewaniami było zupełnie suche.