Wortelrot

Wortels hebben lucht nodig, niet alleen water. In grond die nooit opdroogt stikken ze, sterven ze af en zet rot in die zich verspreidt. Wie er vroeg bij is, kan de meeste planten redden.

Zo herken je het

Boven de grond: bladeren die geel worden of slap hangen terwijl de grond nat is; zwarte of zachte plekken bij de stambasis; een zure, muffe geur uit de pot; rouwvliegjes eromheen.

Onder de grond: schuif de plant uit de pot. Gezonde wortels zijn stevig en wit, crème of lichtbruin. Rotte wortels zijn bruin of zwart, zacht en papperig, en de buitenste laag schuift eraf als je er zachtjes aan trekt.

Zo red je de plant

1. Haal de plant uit de pot en verwijder voorzichtig de oude grond. Spoel de wortels af in lauw water zodat je ze goed ziet.
2. Knip met een schone, scherpe schaar elke rotte wortel weg, terug tot stevig, gezond weefsel. Veeg de bladen tussen het knippen door af met alcohol.
3. Heb je veel van het wortelstelsel weggehaald, verwijder dan ook wat bladeren, zodat de plant minder hoeft te bevoorraden.
4. Verpot in verse, goed doorlatende potgrond (voeg voor de meeste planten perliet of schors toe, cactusgrond voor vetplanten), in een schone pot met een afvoergat, niet groter dan de overgebleven wortels nodig hebben.
5. Geef één keer licht water en wacht daarna tot de bovenkant van de grond droog is voordat je weer water geeft. Houd hem licht maar uit de directe zon terwijl hij herstelt.

Is de stam zelf zacht en verrot, dan is de plant meestal verloren: neem stekken van gezonde delen en laat die wortelen.

Zo voorkom je het

Geef alleen water als de grond is opgedroogd tot de diepte die de plant prettig vindt, gebruik altijd potten met afvoergaten, leeg sierpotten na het water geven en maak de pot nooit meer dan een paar centimeter groter per keer. Vetplanten, vrouwentongen en zamioculcassen lopen het meeste risico: ze slaan water op en willen hun grond helemaal droog tussen twee gietbeurten.