Schildluis

Volwassen schildluizen bewegen nauwelijks: ze zitten onder een hard of wasachtig schild en zuigen plantensap. Door dat schild werken sprays alleen vaak niet; de volwassen luizen moet je met de hand verwijderen.

Zo herken je het

• Ovale of ronde bultjes van 1–5 mm, bruin, lichtbruin of grijs, langs stengels en aan de onderkant van bladnerven. Ze lijken bij de plant te horen tot je er een wegschraapt.
• Kleverige, glanzende bladeren en vloer onder de plant (honingdauw), soms met zwarte roetdauw.
• Gele bladeren, bladval en vertraagde groei.

Ficussen, palmen, citrus, orchideeën en paradijsvogelbloemen zijn vaak gastheer.

Zo bestrijd je het

1. Zet de plant apart.
2. Verwijder de volwassen luizen: schraap ze weg met een nagel of een zachte tandenborstel, of veeg stengels en bladeren af met een doek in zeepsop.
3. Dep de overgebleven luizen met een wattenstaafje gedrenkt in alcohol.
4. Spuit met paraffineolie of een neemmiddel, dat jonge kruipers en gemiste luizen verstikt, of met insecticide zeep. Bedek stengels en de onderkant van de bladeren. Houd met olie behandelde planten uit de directe zon en hitte tot ze droog zijn, anders kunnen de bladeren verbranden.
5. Herhaal elke 7–10 dagen, zes tot acht weken lang, en controleer en schraap elke keer. Eitjes onder de schilden blijven wekenlang uitkomen.

Knip zwaar aangetaste stengels weg. Was het kleverige laagje van de bladeren zodat ze weer kunnen fotosynthetiseren.

Zo voorkom je het

Controleer stengels en bladnerven van nieuwe planten, vooral ficussen en palmen, houd nieuwkomers een paar weken apart en veeg regelmatig de bladeren af: dan zie je de eerste bultjes vroeg.